Kalkulator tętna treningowego

Wybierz wzór na tętno maksymalne (klasyczny 220 − wiek, Tanaka 208 − 0,7 × wiek albo własny zmierzony HRmax), podaj wiek i opcjonalnie tętno spoczynkowe, a poznasz pięć stref treningowych z zakresem uderzeń na minutę i celem treningowym każdej z nich. Wynik ma charakter orientacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem.

Wzór na tętno maksymalne (HRmax)
Szacowane tętno maksymalne
190 uderzeń/min
Strefy treningowe (metoda Karvonena - % rezerwy tętna)
Strefa% rezerwy tętnaZakres (uderzeń/min)Cel treningowy
Regeneracja50-60%125-138rozgrzewka, aktywny wypoczynek
Spalanie tłuszczu60-70%138-151długie, spokojne treningi, baza tlenowa
Wytrzymałość tlenowa70-80%151-164budowanie kondycji i wydolności
Próg beztlenowy80-90%164-177interwały, podnoszenie progu mleczanowego
Wysiłek maksymalny90-100%177-190krótkie sprinty, moc maksymalna

Wynik ma charakter orientacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem - przy chorobach układu krążenia skonsultuj intensywność treningu.

Jak działa kalkulator tętna treningowego?

Tętno maksymalne domyślnie szacowane jest klasycznym wzorem 220 minus wiek - to uproszczenie, ale wystarczające dla większości osób trenujących rekreacyjnie. Alternatywny wzór Tanaki (208 − 0,7 × wiek) pochodzi z nowszych badań i daje nieco wyższe wartości u osób starszych, a niższe u młodych. Jeśli znasz swoje zmierzone tętno maksymalne (z testu wysiłkowego lub zegarka sportowego), wybierz opcję własnego HRmax - będzie dokładniejsze od każdego wzoru.

Jeśli podasz tętno spoczynkowe (zmierzone rano, zaraz po przebudzeniu), kalkulator użyje metody Karvonena - liczy strefy jako procent rezerwy tętna (różnicy między tętnem maksymalnym a spoczynkowym), co lepiej odzwierciedla indywidualną kondycję niż prosty procent tętna maksymalnego. Bez tętna spoczynkowego strefy liczone są jako prosty % tętna maksymalnego.

Pięć stref odpowiada różnym celom: regeneracja (50-60%) do aktywnego wypoczynku, spalanie tłuszczu (60-70%) do długich, spokojnych treningów, wytrzymałość tlenowa (70-80%) do budowania kondycji, próg beztlenowy (80-90%) do interwałów, a wysiłek maksymalny (90-100%) tylko do krótkich, intensywnych bodźców.

Wzór

tętno maksymalne = 220 − wiek (klasyczny) lub 208 − 0,7 × wiek (Tanaka) tętno docelowe (Karvonen) = tętno spoczynkowe + (tętno max − tętno spoczynkowe) × intensywność

Praktyczny przykład

Osoba w wieku 30 lat: tętno maksymalne = 190 uderzeń/min (wzorem Tanaki: 208 − 0,7×30 = 187). Przy tętnie spoczynkowym 60: strefa spalania tłuszczu (60-70% rezerwy tętna) to 60+(190−60)×0,6=138 do 60+(190−60)×0,7=151 uderzeń/min.

Najczęstsze pytania

Czym różni się metoda Karvonena od prostego % tętna maksymalnego?

Prosty procent tętna maksymalnego ignoruje kondycję fizyczną - dwie osoby w tym samym wieku dostają identyczne strefy, mimo różnej wydolności. Metoda Karvonena uwzględnia tętno spoczynkowe (niższe u osób wytrenowanych), dzięki czemu strefy są bardziej zindywidualizowane.

Jak zmierzyć tętno spoczynkowe?

Najlepiej rano, zaraz po przebudzeniu, zanim wstaniesz z łóżka - policz uderzenia serca przez 60 sekund (na nadgarstku lub szyi) albo użyj zegarka sportowego. Typowa wartość u dorosłych to 60-80 uderzeń/min, u osób wytrenowanych bywa niższa.

W której strefie najlepiej spalać tłuszcz?

Strefa 60-70% tętna maksymalnego (lub rezerwy) jest nazywana "strefą spalania tłuszczu", bo przy tej intensywności organizm czerpie proporcjonalnie najwięcej energii z tłuszczu. W praktyce dla redukcji masy liczy się jednak głównie łączny bilans kalorii, nie tylko źródło energii w trakcie treningu.

Czy wzór 220 minus wiek jest dokładny?

To uproszczenie o dość dużym błędzie szacunkowym (nawet ±10-12 uderzeń/min u pojedynczej osoby) - powstało z uśrednienia danych populacyjnych. Wzór Tanaki (208 − 0,7 × wiek) jest oparty na większej metaanalizie i bywa dokładniejszy, zwłaszcza po 40. roku życia. Najdokładniejsze jest indywidualne tętno maksymalne z testu wysiłkowego pod nadzorem lekarza lub trenera - możesz je wpisać w kalkulatorze jako własny HRmax.

Po co trenować w strefie beztlenowej (80-90%)?

Trening w tej strefie (np. interwały) podnosi próg mleczanowy i pozwala utrzymać wyższą intensywność bez szybkiego zmęczenia - to buduje wydolność wyczynową. Ze względu na dużą intensywność nie powinien dominować w planie treningowym, zwłaszcza u osób początkujących.

Powiązane narzędzia